Ακόμη και το εφεδρικό σύστημα άρχισε να παρουσιάζει προβλήματα.
Οι σωληνώσεις είχαν φράξει, περιορίζοντας σταδιακά την ικανότητα του διαστημοπλοίου να στρέφει την κεραία του προς τη Γη. Αν χαθεί αυτή η στόχευση, το Voyager 1 θα χαθεί οριστικά.
Έτσι, οι μηχανικοί επέστρεψαν σε ένα σύστημα που όλοι είχαν ουσιαστικά ξεγράψει από το 2004. Η εκτίμησή τους ήταν τολμηρή: οι προωθητήρες δεν είχαν χαλάσει ποτέ. Το πρόβλημα βρισκόταν σε ένα κύκλωμα θέρμανσης.
Έστειλαν την εντολή επιδιόρθωσης και στη συνέχεια περίμεναν σχεδόν μία ολόκληρη ημέρα για να φτάσει η απάντηση στη Γη, διανύοντας απόσταση σχεδόν 16 δισεκατομμυρίων μιλίων.
Οι θερμοκρασίες άρχισαν να ανεβαίνουν.
Και λειτούργησε.
Ένα διαστημόπλοιο που κατασκευάστηκε το 1977 συνεχίζει να παραμένει ζωντανό, χάρη σε ανθρώπους που δεν είχαν καν γεννηθεί όταν ξεκίνησε το ταξίδι του.
