Σε αντίθεση με τη μεσαιωνική Ευρώπη, όπου τα θρησκευτικά ιδρύματα συχνά περιόριζαν την επιστημονική σκέψη, οι μελετητές στην Περσία υπό τον Ισλαμικό κατακτητή είχαν μεγαλύτερη ελευθερία να εξερευνήσουν τη γνώση.
Δύο διάσημοι Πέρσες διανοούμενοι, ο Ομάρ Καγιάμ και ο Μουχάμαντ ιμπν Μούσα αλ-Χουαρίζμι, συνέβαλαν σημαντικά στα μαθηματικά, την αστρονομία και τη φιλοσοφία.
Ο Καγιάμ, ένας λαμπρός μαθηματικός, βελτίωσε την άλγεβρα και το περσικό ημερολόγιο.
Οι φιλοσοφικές του απόψεις μερικές φορές αμφισβητούσαν τις θρησκευτικές πεποιθήσεις, ωστόσο ήταν σεβαστός από ηγεμόνες όπως ο Σουλτάνος Μαλίκ Σαχ.
Το επιστημονικό του έργο χρηματοδοτήθηκε, δείχνοντας ότι η πνευματική περιέργεια ενθαρρύνθηκε στην εποχή του.
Ο Χουαρίζμι, ο πατέρας της άλγεβρας, εργάστηκε στον Οίκο της Σοφίας της Βαγδάτης κατά τη διάρκεια του Χαλιφάτου των Αββασιδών.
Βοήθησε στην ανάπτυξη των αραβικών αριθμών και εισήγαγε σημαντικές μαθηματικές έννοιες.
Τα έργα του διαμόρφωσαν τα ευρωπαϊκά μαθηματικά στους μεταγενέστερους αιώνες.
Μερικοί Ισλαμιστές ηγεμόνες εκτιμούσαν τη γνώση και υποστήριζαν βιβλιοθήκες, αστεροσκοπεία και επιστημονική έρευνα.
Ενώ ορισμένες θρησκευτικές προσωπικότητες αντιτάχθηκαν σε ορισμένες ιδέες, οι μελετητές συνέχισαν το έργο τους με βασιλική υποστήριξη.
Αυτό το περιβάλλον επέτρεψε στους Πέρσες και Ινδούς επιστήμονες να διαμορφώσουν την παγκόσμια μάθηση.
(Αν είστε εξοικειωμένοι με την ιστορία της Μεσοποταμίας, θα γνωρίζετε ότι οι ισλαμικοί στρατοί, κατακτώντας την Περσία, τη Βόρεια Αφρική και τη Νότια Ευρώπη, και καίγοντας βιβλιοθήκες, μετέτρεψαν την αρχαία γνώση σε διάσπαρτα απομεινάρια.
Αυτό έχει κάνει την αρχαία ιστορία να φαίνεται αναμεμειγμένη με θρύλους.
Ακόμα και ο Λεονάρντο είχε την υποστήριξη των κυρίαρχων βασιλικών οικογενειών της εποχής του, όπως ακριβώς ο Καγιάμ και ο Χουαρίζμι.
Ωστόσο, από μια άλλη οπτική γωνία, θα μπορούσε κανείς να το δει ως την καταστροφή ισχυρών πνευματικών κινημάτων που οι στρατοί του Ισλάμ και του Χριστιανισμού δεν επέτρεψαν να ακμάσουν.
