Στην χιονισμένη εξοχή του Χοκάιντο της Ιαπωνίας, η συμπόνια μετατράπηκε σε πολιτική
Όταν οι υπάλληλοι των σιδηροδρόμων ανακάλυψαν ότι η Κάνα Χαράντα ήταν η μόνη επιβάτης που χρησιμοποιούσε τον απομακρυσμένο σταθμό Κάμι-Σιρατάκι, επέλεξαν να μην τον κλείσουν.
Αντ’ αυτού, για τρία χρόνια, ένα τρένο σταματούσε δύο φορές την ημέρα – μία για να την πάει στο σχολείο και μία για να την φέρει σπίτι.
Τον Μάρτιο του 2016, ο σταθμός έκλεισε τελικά, τον ίδιο μήνα που αποφοίτησε η Κάνα.
Η ιστορία της έγινε παγκόσμιο σύμβολο καλοσύνης, σεβασμού για την εκπαίδευση και τοποθέτησης των ανθρώπων πάνω από το κέρδος.
Μερικές φορές, οι μικρότερες πράξεις συμπόνιας αφήνουν τα μεγαλύτερα ίχνη στην ιστορία.
